Skip to main content

Posts

Showing posts from October, 2012

Sold out

Άλλαξε και η ώρα... κι άλλαξαν όλα.
Τα παρακάτω τα παραθέτω ΓΙΑ ΜΕΝΑ. Για να σιγουρευτώ οτι ΔΕ ΘΑ ΤΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ! Διότι όπως είπε και κάποιος απόψε, 'τα γραπτά μένουνε, και δε σε αφήνουν να ξεχάσεις...''


Ρώτησα αυτόν που αγαπάω:

-Τι νιώθεις για μένα;;;; -Δεν είναι εύκολο να το εκφράσω. Εδώ κι ένα χρόνο ασχολούμαι μόνο με ποσά και αριθμούς. Έχω μάθει να μετράω τα πράγματα σε ποσά και αριθμούς, όχι σε συναισθήματα.
(κι εκεί επιτέλους το μυαλό μου στρόφαρε σωστά)
-Θες να μιλήσουμε λοιπόν με ποσά; ΓΙΑ ΠΟΣΑ ΛΕΦΤΑ ΘΑ ΜΕ ΠΟΥΛΑΓΕΣ;;;; -Δεν νομίζω οτι υπάρχει αυτό το ποσό... δε θα μπορούσα ποτέ να το μετρήσω. -Και για πόσα λεφτά θα με αγόραζες; -Για όσα είχα....ΟΣΑ ΕΙΧΑ!!
ένιωσα λίγο γαμάτη και λίγο έξυπνη που κατάφερα impromtu να του βγάλω τα συναισθήματα που έχει για μένα, απόλαυσα το μεγάλο σ'αγαπώ που κρυβόταν πίσω απο τις λέξεις, έβαλα τα κλάματα  και του ζήτησα να μη ξανα βρεθούμε ποτέ.

Γιατί τον αγαπώ όσο τίποτα. Όμως, όσο και αν νιώθει έτσι και εκείνος, το αγαπώ που μο…

RAPTURE

Κλασσικά, 6 το πρωί, μετά απο συνάντηση...

Δε μπορώ άλλο να παίρνω δύσκολες αποφάσεις. Δε θέλω να αρχίζω πια πράγματα γιατί δεν αντέχω να τα τελειώνω. Πραγματικά έχω κουραστεί τόσο πολύ που κάθε γραμμή που γράφω σταματάω για λίγο να πιάσω την αναπνοή μου.
Ναι σε χώρισα κάποτε, outoftheblue, χωρίς σοβαρό λόγο γιατί η ανασφάλειά μου δε με άφηνε να παίξω με τη λογική. Η μόνη αλήθεια είναι οτι την έκανα επειδή φοβήθηκα οτι θα το έκανες πρωτος εσύ, και δε μπορούσα να το ξαναζήσω το έργο. Δε σκέφτηκα καθόλου εσένα, τη κατάσταση, το να σου επικοινωνήσω το πρόβλημα μου (που ίσως να μην υπήρχε). Απλά χτύπησα ένα καμπανάκι και μου είπα, φύγε, πριν σκάσει εκείνος τη βόμβα. Τουλάχιστον αυτή τη φορά να το έχεις αποφασίσει ποτέ. Δε σκέφτηκα ποτέ οτι ίσως ήσουν ο μόνος άνθρωπος που πιθανώς, να μη τη πετούσε ποτέ. Γι’ αυτό λοιπόν σε χώρισα.
Και για πρώτη φορά με πλήγωσα απο μόνη μου. Και μετέτρεψα  τη μόνη σχέση που μου προσέφερε αγάπη, κατανόηση, θαλπωρή, σε αυτόν τον γαμημένο κανόνα που είχα πάντα…