Skip to main content

Posts

Showing posts from September, 2011

Γλυκό μου όμορφο τίποτα...

4/10/2011 ...
Είσαι η μεγαλύτερη απογοήτευση της ζωής μου. Πίστευα οτι είσαι ο μόνος άνθρωπος που είδε τον πιο πραγματικά αληθινό μου εαυτό. Κι αυτό είναι που πίστευα οτι αγάπησες. Τελικά δεν αγάπησες ποτέ εμένα. Δε με αγάπησες ποτέ. Είδες στα μάτια μου κάτι που σε βόλεψε και κράτησες για καιρό. Αγνόησες την πραγματική μου ύπαρξη, το ποια είμαι, το τι δίνω.
Κάποτε ήσουν ένας άνθρωπος άγνωστος πίσω απο μια οθόνη, κι εγώ με τις 2 κουβέντες που είχαμε ανταλλάξει είδα ποιος είσαι. Σοκαρίστηκες. Είχα σπάσει τον κωδικό σου χωρίς να σε ξέρω. Ίσως και να ήταν η μόνη αληθινή στιγμή σου. Γιατί μετά επαναπροσδιόρισες τον κώδικά σου, ίσως για να μη μπορέσω να τον αγγίξω ποτέ ξανά.
Με το καιρό με μάθαινες κι εσύ και ένιωθα οτι επιτέλους κάποιος φτάνει τόσο κοντά μου. Ένας δικός μου άνθρωπος. Εσύ ήσουν αυτός, ο άνθρωπός μου.
Κι εσύ με παράτησες. Με άφησες να πνίγομαι στο κενό μου. Στους φόβους μου, στις προσπάθειές μου. Ποτέ δε μου είπες ένα καλό λόγο, ποτέ δεν σε άκουσα να αναγνωρίζεις μια όμορφη προ…

Princess in Castle vs Raging Monster

Monsters will never understand what you are bleeding for... but death is not an option when you still have a beating heart. Trusting my body, my emotions, my soul is humane and that's what resurrects me. Loving, caring, feeling is what keeps me alive. That's the difference between us and monsters. They lack feelings. Trust is one of them. That's what makes them dead inside. Monsters always lose in the end, and if you've noticed... someone gets the princess and monsters end up alone. But, do they end up alone because they're dead inside? or are they dead inside because they are alone.... Either way, they have lost the most important part. Themselves. It's like staring at an emty mirror. No reflection. If you can not see YOU, how can you trust yourself? and if you don't trust yourself, how can you start trusting others... when they suffer, when they ache, when they bleed.
After a while, the princess stood up. Got rid of her bloody clothes and took a step forw…

Hero

I NEED A HERO!!!! I always thought i was one... but just like a child, i could only flew with a fake cape. I believed in me, until i realized i have no powers. I saw it the moment i hit the floor. And it was too late. I'm no hero. Heroes do not bleed, heroes do not suffer. Where are you true HERO? I'm not standing up... I'm not breathing... where are you????
JNM © All rights reserved 2011

Insomnia

Το μέλλον δεν ήταν ποτέ πιο σκοτεινό. Δεν ξέρω αν φοβάμαι ή αν ανυπομονώ...
Ευτυχώς, η ΑΓΑΠΗ είναι ακόμα καλυμμένη... κάπου στη διασταύρωση Βουλιαγμένης και Καλλιρόης. Δεν θα άντεχα να κοιτάζω ένα ψέμα.
Απο εκεί και έπειτα, πόσο πιο μακρύς θα είναι ο δρόμος...; γιατί κουράστηκα.
ΒΤW, εσύ που διέγραψες κάποτε ένα μεγάλο LIGHTANCE, ήξερες τι έκανες. Δεν του άξιζαν τα χρώματά του.
JNM © All rights reserved 2011

Ints

Μακάρι μια μέρα να το δείς αυτό...
ΔΕΝ ΕΧΩ ΦΟΒΗΘΕΙ ΠΟΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΤΙ ΧΑΝΩ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.
Δε με νοιάζει να χάσω μια σχέση, δε με νοιάζει να τελειώσει ένας έρωτας.
Δεν θέλω όμως να χάσω εσένα. Και τρέμω που σκέφτομαι οτι τελικά με μίσησες και σε μίσησα.
Μου έδωσες τόση αγάπη, που δεν μπορώ να φανταστώ οτι ξέχασες.
Είναι χιλιάδες πράγματα που θα ήθελα να πω, πολλά που έλεγα αλλά χάθηκες. Σα να σου φώναζα απο μακριά κι εσυ όχι μόνο δεν με άκουγες, με το ζόρι με έβλεπες. Με το ζόρι με γνώριζες. Πίσω απ' τα λόγια μου, όσο σκληρά και κατηγορηματικά κι αν ήταν φώναζα Σ' ΑΓΑΠΩ, Σ' ΑΓΑΠΩ!! Εσυ τι άκουγες;
Και τώρα ζωντανό όνειρο σ' ένα άδειο τοπίο με πυκνή ομίχλη. Σε ψάχνω, σε ψάχνω, σε ψάχνω και δεν είσαι πουθενά. Σε έχασα, έχασα κι εμένα. Και τρέμω κάθε λεπτό, οτι δε θα σε βρω ποτέ ξανά.
Μα δε μπορώ να ψάξω άλλο, γιατί αυτό σε έδιωξε και ας το έκανα απο στοργή, απο πίστη σε σένα, απο αγωνία να σε δω ψηλά.
Αν κάποτε φοβηθείς, ή αν κάποτε θελήσεις να αλλάξεις πάλι δρόμο, ψάξε δυνατά …