Skip to main content

Posts

Showing posts from 2012

Sold out

Άλλαξε και η ώρα... κι άλλαξαν όλα.
Τα παρακάτω τα παραθέτω ΓΙΑ ΜΕΝΑ. Για να σιγουρευτώ οτι ΔΕ ΘΑ ΤΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ! Διότι όπως είπε και κάποιος απόψε, 'τα γραπτά μένουνε, και δε σε αφήνουν να ξεχάσεις...''


Ρώτησα αυτόν που αγαπάω:

-Τι νιώθεις για μένα;;;; -Δεν είναι εύκολο να το εκφράσω. Εδώ κι ένα χρόνο ασχολούμαι μόνο με ποσά και αριθμούς. Έχω μάθει να μετράω τα πράγματα σε ποσά και αριθμούς, όχι σε συναισθήματα.
(κι εκεί επιτέλους το μυαλό μου στρόφαρε σωστά)
-Θες να μιλήσουμε λοιπόν με ποσά; ΓΙΑ ΠΟΣΑ ΛΕΦΤΑ ΘΑ ΜΕ ΠΟΥΛΑΓΕΣ;;;; -Δεν νομίζω οτι υπάρχει αυτό το ποσό... δε θα μπορούσα ποτέ να το μετρήσω. -Και για πόσα λεφτά θα με αγόραζες; -Για όσα είχα....ΟΣΑ ΕΙΧΑ!!
ένιωσα λίγο γαμάτη και λίγο έξυπνη που κατάφερα impromtu να του βγάλω τα συναισθήματα που έχει για μένα, απόλαυσα το μεγάλο σ'αγαπώ που κρυβόταν πίσω απο τις λέξεις, έβαλα τα κλάματα  και του ζήτησα να μη ξανα βρεθούμε ποτέ.

Γιατί τον αγαπώ όσο τίποτα. Όμως, όσο και αν νιώθει έτσι και εκείνος, το αγαπώ που μο…

RAPTURE

Κλασσικά, 6 το πρωί, μετά απο συνάντηση...

Δε μπορώ άλλο να παίρνω δύσκολες αποφάσεις. Δε θέλω να αρχίζω πια πράγματα γιατί δεν αντέχω να τα τελειώνω. Πραγματικά έχω κουραστεί τόσο πολύ που κάθε γραμμή που γράφω σταματάω για λίγο να πιάσω την αναπνοή μου.
Ναι σε χώρισα κάποτε, outoftheblue, χωρίς σοβαρό λόγο γιατί η ανασφάλειά μου δε με άφηνε να παίξω με τη λογική. Η μόνη αλήθεια είναι οτι την έκανα επειδή φοβήθηκα οτι θα το έκανες πρωτος εσύ, και δε μπορούσα να το ξαναζήσω το έργο. Δε σκέφτηκα καθόλου εσένα, τη κατάσταση, το να σου επικοινωνήσω το πρόβλημα μου (που ίσως να μην υπήρχε). Απλά χτύπησα ένα καμπανάκι και μου είπα, φύγε, πριν σκάσει εκείνος τη βόμβα. Τουλάχιστον αυτή τη φορά να το έχεις αποφασίσει ποτέ. Δε σκέφτηκα ποτέ οτι ίσως ήσουν ο μόνος άνθρωπος που πιθανώς, να μη τη πετούσε ποτέ. Γι’ αυτό λοιπόν σε χώρισα.
Και για πρώτη φορά με πλήγωσα απο μόνη μου. Και μετέτρεψα  τη μόνη σχέση που μου προσέφερε αγάπη, κατανόηση, θαλπωρή, σε αυτόν τον γαμημένο κανόνα που είχα πάντα…

Tα παραμύθια του Disney... The stories uncovered

Μερικές φορές, ξανά βλέποντας μια παιδική ταινία ως ενήλικος, παρατηρείς πράγματα τα οποία δε θα μπορούσες να καταλάβεις ως παιδί. Αποφάσισα λοιπόν να πάρω μερικά από τα κλασικά παραμύθια Disney, και να τους δώσω μια διαφορετική ερμηνεία, που αντικατοπτρίζει περισσότερο τον αληθινό κόσμο και όχι αυτό των παιδιών.

Σταχτομπούτα
Ξεκινάω λοιπόν με το παραμύθι ύμνος στον μαλάκα. Και με τις 2 έννοιες. Θα σας εξηγήσω αμέσως. Απο τη πλευρά της Σταχτομπούτας, το μόνο που βλέπουμε, είναι μια γκόμενα με προσωπικότητα επιπέδου χαμηλότερου και απο της πατάτας!!  Αντί να διεκδικήσει αυτό που ήταν δικό της, άφησε τη μητριά και τα άλλα 2 σιχάματα, τις κόρες της, να την ποδοπατήσουν και να την κάνουν δούλα. Κι αυτή σα μαλάκας εξακολουθούσε να είναι γλυκιά και αγαπητή και να τους κάνει τις μπουγάδες.  Κι εδω πάμε στη δεύτερη κατηγορία μαλάκα. Ο πρίγκιπας της Σταχτομπούτας είναι το μεγαλύτερο αρχίδι του κόσμου. Εμ έλειπε το ταξιδάκι του, εμ γύρισε πίσω και ο μπαμπάκας του οργάνωσε το τρελό πάρτυ με όλα…

2-3 ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Ο χωρισμός δε φέρνει το τέλος...

Όσο κι αν θες να ξεχάσεις τι ήμουν για σένα, εγω δε θα το ξεχάσω ποτέ...

Δεν υπάρχουν πολλοί που να σε περιμένουν, είτε επειδή σχολάς 5 το πρωί, είτε επειδή τους λες ''θα σε δω σε 2 βδομάδες''...

Δεν υπάρχουν πολλοί που να σου λένε τα λάθη σου επειδή θέλουν να σε δουν να γίνεσαι καλύτερος. Οι περισσότεροι θα σε επευφημούν για να αναπαυτείς στην στασιμότητα...

Όταν βρισκόμαστε και με ρωτάς γιατί είμαι απόμακρη και ψυχρή, είναι για να κρύψω τη θλίψη μου που δεν είσαι πια ο άνθρωπός μου, η ασφάλειά μου...

Αλλά πως να μη σε αφήσω να φύγεις, αφού δεν θα άντεχα να ζω με τον εαυτό μου αν δε σε άφηνα να ανοίξεις τα φτερά σου. Κι ας χάνεσαι πιο μακριά μου κάθε μέρα...

Συγγνώμη, αλλά δεν είναι εύκολο να ξεπεράσεις έναν άνθρωπο που σου έδωσε τόση αγάπη...


Να θυμάσαι για ποιον άνθρωπο μου φέρθηκες όπως μου φέρθηκες...










JNM © All rights reserved 2012

Black Flower

Βρήκα ένα ποίημα που είχα γράψει πολλά χρόνια πρίν. Αν και ίσως λίγο παιδικό, το θεώρησα ενδιαφέρον και είπα να το ποστάρω.


like a fast blast back to your past big strong and kind, you really attracted my mind with words and style you played, and on your feet i layed
so many things you said you'd give, and i was ready to receive
standing next to you so proud, in my ears, your caring messages so loud everything seemed to be so real, u even made me again to feel but i never though you really meant, something important you once said that you're a man of desire, eyes red like fire
hiding lies in your smoked eyes staring at you with trembling thighs behind yout lightened black flower, you're loosing all your power behind your black flower's light you're now passing the night trying to make me believe you're the one i'd never leave you still seem cool but i am not a fool seeds of fake fantasies now inside you rule shadow of yourself, nothing reminds me of you wont tell me what …

Obituary

Σάββατο χαράματα, 19/5/2012
Γειά σου καλέ μου Δ.
Σου γράφω αυτό το γράμμα και εύχομαι να φτάσει στα χέρια σου. Πλησιάζει ένας χρόνος που έχουμε να τα πούμε και μου λείπεις πολύ. Σκεφτόμουν αυτές τις μέρες το πως γνωριστήκαμε. Τότε που με είπες μύδι κι εγώ δε καταλάβαινα. Αλλά βρήκα το όνομά σου απο τους κοινούς μας φίλους. Και σε είπα έτσι, Δ. κι εσύ χάρηκες επειδή όπως είπες 'προσπαθώ καιρό τώρα να επιβάλλω στους φίλους μου να με λένε με το όνομά μου αλλά όλοι με φωνάζουν ---- ''. Εγώ σε γνώρισα με το όνομά σου...με αυτό σε αγάπησα. Το θυμάσαι; we made a good team!
Τι να κάνεις άραγε; που να βρίσκεσαι τώρα. Καμιά φορά μαθαίνω κάτι νέα σου γραμμένα σε ηλεκτρονικά ποιήματα. Σου έμαθα λες την αγάπη. Θα ήθελες να φεύγαμε μαζί... μακάρι να ήσουν εδώ να μου τα εξηγούσες, αλλά χαθήκαμε. Γι'αυτό κι εγώ επικοινωνώ μαζί σου με τον ίδιο τρόπο, μήπως πετύχεις μια μέρα τις λέξεις μου.
Εγώ καλά είμαι. Δε σου κρύβω πως μόλις έφυγες γνώρισα κάποιον. Απ'έξω σου μοιάζει πολύ!! έχε…

Έχεις νιώσει ποτέ...

ότι κάθε φορά που εκπνέεις, χάνεις ένα μέρος της ψυχής σου; κι όμως, όταν προσπαθείς να πάρεις γρήγορα ανάσα για να την τραβήξεις πάλι μέσα σου, το στήθος σου έχει ξεχάσει ν'αναπνέει...


JNM © All rights reserved 2012

Ακούς;

ΠΟΝΑΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ ΑΠ' ΟΤΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΜΑΚΡΥΑ ΣΟΥ

Γιατί φοβάμαι πιο πολύ μη σε χάσω φοβάμαι πιο συχνά μη με ξεχάσεις φοβάμαι 2 φορές μην καρδιοχτυπήσεις για άλλη και κλαίω πιο βαθιά μήπως με ακούσεις.
Πίσω απ'τη ζάλη σου, πίσω απ'τη καύλα σου, τελειώνοντας ένα τσιγάρο. Μήπως χάθηκα στο σβήσιμό του.
Στιγμή με τη στιγμή να ξεχνάω πως είναι να νοιάζεσαι για μένα. Να σ' αφήνω πίσω. Κι εσύ να γυρνάς εδώ, για να μη με αφήσεις να ξεχάσω, πόσο πολύ με αγάπησες. Να σ'έχω εδώ χωρίς ψυχή, χωρίς να είμαι μέσα σου. Για να υποφέρω και για μένα, και για σένα. Για τον παλιό σου εαυτό που κάπου χαμένος στον καθρέφτη δακρύζει που δε με έχεις πια πλάι σου.
Κι εσυ γελάς. Χρώματιστά. Σα να χλευάζεις την ασπρόμαυρη ζωή μου.
Είσαι πάντα εδώ, μα ποτέ δεν είσαι δίπλα μου. Μου μιλάς πολύ, μα δε μου μιλάς για τίποτα. Σε βρίσκω σε ένα μήνυμα, για να σε χάσω πιο πολύ σε μια ανάσα.
Γιατί δεν δίνεις μια απάντηση; γιατί είσαι εδω αν δεν υπάρχει αγάπη;
Μακάρι να σε άγγιζα ξανά με το μυαλό μου κα…

''ΑΓΑΠΑ, ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΠΑΛΙΟ ΜΑΛΑΚΑ''

(Αφιερωμένο σ' όσους μας θεωρούν -Α Ψ Υ Χ Ε Σ- γκόμενες)
Κάποτε σ' έναν τοίχο μια πολύ όμορφη ψυχή που μου δωσε πολύ αγάπη, έγραψε:

''ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΖΑΜΠΑ ΑΓΑΠΑ, ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΠΑΛΙΟ ΜΑΛΑΚΑ''

Αυτός ο άνθρωπος μου έδωσε το μεγαλύτερο μάθημα ζωής. Οτι τελικά οι όμορφες ψυχές είναι τα μεγαλύτερα ψέματα. Δεν υπάρχει ομορφιά πουθενά, και όλα είναι προς πώληση. Τοίχοι που καταπατούνται ξανά και ξανά απο τα γεμάτα cans των graffiti writers. Τα οποία κάποτε αδειάζουν. Και όταν αδειάσουν, απλά πρέπει να πάρεις ένα καινούριο, ποτέ δε γεμίζει το ίδιο spray. Όταν αδειάζει...τελείωσε.

Τα συναισθήματα μπορούν τρομερά εύκολα να μετατραπούν σε:

''ΤΙ ΝΑ ΤΗ ΚΑΝΩ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ, Η ΑΓΑΠΗ ΔΕ ΜΕ ΠΛΗΡΩΝΕΙ''

και όσο κι αν με πλήγωσε αυτή η φράση προσωπικά, ακόμα περισσότερο με πλήγωσε που ένας άνθρωπος που έγραψε 2 λόγια απο καρδιάς, τα οποία ενέπνευσαν εκατοντάδες άλλους, πέθαναν και αποκαταστήθηκαν απο κάτι τόσο υλικό. Ακόμα κι εγώ ένιωσα σα να με πρόδωσε τ…

I Wish

I wish i could be creative every fucking day. Bringing to life all the images from my imagination. Touching pieces of my dreams, see them become real. Living to be on the artistic wild side, with every cost.
I wish i could be called an artist. But i have no talents. No influences. No sparks from my insides.
I wish i could take my ideas and make them a song, a painting, a choreography, a story. But my abilities are binded, and images are only flashing in my head.
i wish i could be active. Not spending my days on a mental wheelchair neglecting myself.
I wish i could get lost and be afraid, only to reach the end of the tunnel and into the light. Rather than reutrning safely home.
I wish i had the guts to travel alone, leaving it all behind. Living for today. Rather than keeping time and battling losses.
I wish i could have that special something that would bring me back to life, everytime i suffer from forgetting a part of myself.
Oh how i've wished i was SPECIAL. Part of someone's fantasy and …

Κάπως αλλιώς τα νόμιζα τα πράγματα…

Θα έπρεπε να αλητεύω στις πλατείες, μικρές ανόητες αναρχίες, δυο τρείς φορές να πάω σε πορείες και κωλοδάχτυλο να σήκωνα στης τάξης τις κυρίες.Να σπάσω κάνα χέρι, να πονέσω, σε παραλία αργά το βράδυ να τη πέσω, σε κάποιου μπάτσου το κυνήγι να ξεπέσω, να χα το θάρρος απ’ τα όρια απ’ έξω να με δέσω.Να χα χάσει λίγο ακόμη τη καρδιά μου, στο διπλανό θρανίο ή απ’ τον πιτσιρικά στη γειτονιά μου, να το χα σκάσει απ’ τη μαμά μου, να περπατήσω βράδυ για να βρω τον έρωτά μου.Έναν τοίχο κάποιο βράδυ να χα βάψει, σε παράνομες ουσίες το μυαλό μου να χα κάψει, κάποια γκόμενα στο ξύλο να’ χα θάψει, και από φόβο κάπου ξένα να’ χα κλάψει.Μια στιγμή πίσω από κάγκελα να βγάζω δυο φωτογραφίες, να τα θυμάμαι τώρα και να ‘ναι μόνο ιστορίες, έξω στο δρόμο να ‘ταν χύμα οι συνουσίες, να μη χορταίνεις να σου λέω εμπειρίες.Να μην φοβόμουν μόνη μου να φύγω, να εξαφανίσω ίχνη και ας ήταν και για λίγο, χωρίς λεφτά με ένα τρένο να ξεφύγω, σ’ ένα άλλο κόσμο μου τα μάτια να ανοίγω.Σα να μην ήξερα κίνδυνος τι σημαίνει…